Jak to jest, że zawsze wraz z nadejściem późnej jesieni, przychodzi również apetyt? Ogromna, nieodparta wręcz chęć zjedzenia czegoś słodkiego. Dużej ilości słodkiego... Dzień bez słodkości okazuje się dniem straconym (a przecież życia marnować nie wolno!!!). W głowie kołaczą się dość monotonne, ale za to słodkie myśli i układają w - równie słodkie - plany. Dziś szarlotka, jutro W-Zka, a w międzyczasie - jeśli tylko czas pozwoli - może np. muffiny?
